MILER Sp.j.

Ocena A–E opisuje kondycję finansową spółki na tle firm z tej samej branży w dwóch wymiarach: bezpieczeństwo (czy grożą jej poważne problemy finansowe) i jakość wyników (jak zarabia i jak się rozwija). Każda spółka ma jedną ocenę, taką samą na karcie, w profilach osób, w porównywarce, w raporcie PDF i w API.

Jak liczymy

• Ocena opiera się na analizie ponad 3,2 mln sprawozdań. Liczy ją model statystyczny nauczony na rzeczywistych zdarzeniach z rejestrów (KRZ, upadłości, restrukturyzacje, egzekwowane zaległości, przymusowe rozwiązania, zaprzestanie składania sprawozdań).
• Bierze pod uwagę wynik i rentowność, zadłużenie, płynność, zmiany rok do roku, skalę działalności oraz wybrane dane o spółce z rejestrów publicznych. Terminowość składania sprawozdań rozstrzyga tylko wtedy, gdy firma jest na granicy dwóch liter. Wyższy zysk nigdy nie obniża oceny, wyższe zadłużenie nigdy jej nie podnosi, a brak danej nie działa na niekorzyść firmy.
• Jakość wyników, czyli to, jak firma zarabia i jak się rozwija, jest porównywana z firmami z tej samej branży w tym samym roku. Ogranicza ona ocenę od góry: firma bezpieczna, ale o przeciętnych wynikach, dostaje najwyżej B, a o słabych najwyżej C.
• Ocena D lub E wymaga sprawdzalnego faktu: istotnej straty, ujemnego kapitału, bardzo wysokich zobowiązań albo postępowania w rejestrze sądowym. Bez tego firma dostaje C. U najmniejszych firm fakt musi być istotny także w złotówkach, a u największych sama strata nie wystarcza.
• Postępowanie w rejestrze albo ujemny kapitał razem ze stratą oznaczają ocenę nie lepszą niż D, a strata stanowiąca znaczną część przychodów ocenę nie lepszą niż C. Powód jest wypisany na karcie.
• Ocena nie obejmuje organizacji pozarządowych, instytucji finansowych (w tym leasingu i pożyczek), klubów sportowych ani spółek bez działalności.

Skala ocen

Trafność sprawdzamy wstecz na rzeczywistych zdarzeniach: firmy z oceną E miały je w ciągu dwóch lat 70–80 razy częściej niż firmy z oceną A. Wśród 10% najgorzej ocenionych firm jest mniej więcej połowa tych, które potem miały kłopoty; klasyczne modele upadłościowe (Altmana, poznański, Mączyńskiej) liczone na tych samych firmach wyłapują ich 21–27%.

Ocena automatyczna na podstawie publicznych danych ze sprawozdań finansowych złożonych do Repozytorium Dokumentów Finansowych KRS. Nie stanowi porady finansowej ani inwestycyjnej.